Eğrelti Gelinler

By | 24 Şubat 2019

Şükran Kozalı’nın bilgi yayınevinden çıkan Eğreti Gelinler romanının arka kapağını paylaşmak istedim.

Dünyaya sessizce gelmişti eğreti gelinler ve yine öyle gideceklerdi. Mezar ziyaretlerinden biri Kostak Emine’yi de ele verdi; yazarıyla karşılaştırdı.

Denizli’den (Göller Şehrii’nden) başkahiçbir yerde yaşanmamış olan “eğreti gelin geleneği”mi el altından yürüten zengin aileler, ergen oğullarını kadın bedeniyle tanıştırıp evliliğe hazırlarken, kendi evlerinde özel döşeli bir oda açıyorlar. Sevişgen bedenlerini karın tokluğuna mektepli delikanlılarına sunan kadınlar, eğreti gelinliklerin süresince yol yordam öğrenip bilgileniyorlar, insanca bir hayatı rüyada yaşıyorlar. Kozalarını delip kelebek olmak isterlerse, kızgın buhara sokulup canlanmaları önleniyor.

Eline bohçasıyla yüreği tutuşturulan eğreti geline, “Bu evde işin bitti” deniliyor. İşinin ehli, kendince ilkeli ve ahlaklı olan eğreti gelinler, bir başka evin delikanlısına tavsiye ediliyor. Evsiz barksız kaldığında, bir zamanlar gelinlik yaptığı tutkulu erkekleri bazen onları koruma altına alsa da yasakları, geçmişi keskin ve kırıcı, aşkları büyülü ve kalıcı…

1930’lu yılların eğreti gelini, bir Atıf Yılmaz filmine de konu oldu.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir